03-08-2009, 11:32
|
#1 (permalink) |
Üye Numarası: 20
Üyelik tarihi: Jun 2009
Mesaj Sayısı: 100
|
Meğer buz, bir su yanığı değilmiş. / Öğrendim. Buz, suyun yaralanıp kabuk bağlaması !
YaRaLi Su Gördüm. Meğer buz, bir su yanığı değilmiş. / Öğrendim. Buz, suyun yaralanıp kabuk bağlaması ! ' Bu satırlar, ilmek ilmek acıyla içlenmiş bir aşkın son deminden.. Eylül mevsimlerden.. Ateşi su söndürür derlerdi. Bu nasıl mümkün sularda yanarken? ... Karaya bürünmüş renk körü yalnızlıklarım. Usul usul dağılmış yüreğim tuzla buz, Sen öylece, aldırmadan gözyaşlarıma, çekip giderken, Aşka kurulmuş bütün zerrelerimi idam ettim en kuytu köşelerden. ... Aşkın acıdan geçmesine çeyrek kala taş yüreğim Taşında yüreği olduğunu nasıl da göz ardı etmişim. Sesin kaybolduğu, taşın yürek olduğu yere doğru ilerlerken Ne yazık! Yaptığım en büyük hatayı silemedim bu sahneden. Bildiğim herşeyin vehme dönüştüğüne inat bilmeliydim.Sesimi taşımaktan yorgun duvarları, ayrılıkların önüne örmeliydim.Çığlıkların tiz sesini susturmalı, ince sızılarımın üstünü örtmeliydim.Her gidişinde biraz daha sana gelmeliydim.Sen bir adım öteye ben bir adım ömre.Gidişini seyretmemeli, her ötede bi yudum sene daha ermeliydim..Ama dedim ya: ' Gördüm. Meğer buz, bir su yanığı değilmiş. / Öğrendim. Buz, suyun yaralanıp kabuk bağlaması ! ' artık çok geç
__________________
Mutlu olmanın iki yolu vardır; isteklerimizi azaltmak ya da imkanlarımızı çoğaltmak..
|
|
|
 |
| Tags |
| baglamasi, bir, buz, degilmis, kabuk, meger, ogrendim, suyun, yanigi, yaralanip |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
Normal
|
|
Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlı. Şuanki Zaman: 05:35.
