Bana Bir Şiir Anlat Baba..!

BeyForuM · 10-04-2010, 03:43

Bu gece ıslak, dağınık saçlı denizin bağrı. İçinde bir ’ben’, ben içinde bir ’garip’ ağrı...

’Gün olur alır başımı giderim,

Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda

Şu ada senin, bu ada benim,

Yelkovan kuşlarının peşi sıra.’

Alıp götür bu dizeyi, şiiri(m) yanık Süreyya! Gitmeler tuttu yine beni. İçimde bir ukte, yutkundukça bir başka heyula. Bana denizden bir şiir tutsana..!

’Uzaklara bir bakışın vardı kafeteryada

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.’

Çok daldım uzaklara Attilâ! aklıma topaç çeviren çocukluğum geldi. Hani gazoz kapağından oyun oynanan zamanlar...Aklıma haylazca yuvarlandığım yokuş, sıra sıra sıralandığımız haylazlıklar, dağlarda uçurduğumuz uçurtmalar ve elma şekerini bölüşen arkadaşlıklar geldi...Oysa şimdi yalnızlık ıssız ve ihtişamlı...şimdi yalnızlık dermansız bir illet! yaz bu şiiri bir kenara gözyaşımla, götür çocukluğuma teslim et.

’Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır

Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım

Bu gece dağ başları kadar yalnızım.’

Yazmakla tükenmiyor ki mürekkebi birbaşınalığın. düşe, çıka, inecek yolcusuda kalmadı durakların...Şiirler arası yolculuklarda akıttım nice gözyaşımı. Kuruyan gözpınarlarıma aldırmadan ağlamak vardı oysa şimdi..ağlamak vardı dedim! bir martının çığlığıyla...ağlamasına ağlanır ama, Orhan Veli girmeseydi kanıma;

’Bakakalırım giden geminin ardından;

Atamam kendimi denize, dünya güzel;

Serde erkeklik var, ağlıyamam.’

İşte ilk cemre düştü toprağa, yanağımdan usul usul damlayarak...dudağımda bir çocukluk, bir çocukluk ki, yakıp geçen bütün dizeleri...Koptu yüreğimde sözcüklerin hengamesi. Belki de yetmezdi size nefesim, Ahmet Hamdi yetişmeseydi...

’Ne içindeyim zamanın

Ne de büsbütün dışında;

Yekpare geniş bir anın

Parçalanmış akışında.’

Rıhtım sessizlikleri kadar kimsesiz üşümelerim...Sahipsiz ve yetim! oysa henüz yazılmamış şiirlerim vardı benim. Bahşedildiğinde yüzünde gülücükler açacak..! Hayatın bir köşesine ’maşşallah’larla tutturulmuş kalmalarım olacaktı belki, bu ayrılıklar olmasaydı hani...

Boğazına dayandığım şehirlerden geçiyorum gözlerim kapalı. Kapanırken en güzel düşlerimin son sayfası, en dayanılmaz ayrılıklar dilimde. Islığında notası esrik bir şarkı;

’bana bir şiir anlat baba..! içinde bütün sevdiklerim, içinde İstanbul olsun...’

Hatice Menteş

10-04-2010, 03:43	#1 (permalink)
BeyForuM Owner Üye Numarası: 1 Üyelik tarihi: Jun 2009 Mesaj Sayısı: 6,031	Bana Bir Şiir Anlat Baba..! Bu gece ıslak, dağınık saçlı denizin bağrı. İçinde bir ’ben’, ben içinde bir ’garip’ ağrı... ’Gün olur alır başımı giderim, Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda Şu ada senin, bu ada benim, Yelkovan kuşlarının peşi sıra.’ Alıp götür bu dizeyi, şiiri(m) yanık Süreyya! Gitmeler tuttu yine beni. İçimde bir ukte, yutkundukça bir başka heyula. Bana denizden bir şiir tutsana..! ’Uzaklara bir bakışın vardı kafeteryada Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.’ Çok daldım uzaklara Attilâ! aklıma topaç çeviren çocukluğum geldi. Hani gazoz kapağından oyun oynanan zamanlar...Aklıma haylazca yuvarlandığım yokuş, sıra sıra sıralandığımız haylazlıklar, dağlarda uçurduğumuz uçurtmalar ve elma şekerini bölüşen arkadaşlıklar geldi...Oysa şimdi yalnızlık ıssız ve ihtişamlı...şimdi yalnızlık dermansız bir illet! yaz bu şiiri bir kenara gözyaşımla, götür çocukluğuma teslim et. ’Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım Bu gece dağ başları kadar yalnızım.’ Yazmakla tükenmiyor ki mürekkebi birbaşınalığın. düşe, çıka, inecek yolcusuda kalmadı durakların...Şiirler arası yolculuklarda akıttım nice gözyaşımı. Kuruyan gözpınarlarıma aldırmadan ağlamak vardı oysa şimdi..ağlamak vardı dedim! bir martının çığlığıyla...ağlamasına ağlanır ama, Orhan Veli girmeseydi kanıma; ’Bakakalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlıyamam.’ İşte ilk cemre düştü toprağa, yanağımdan usul usul damlayarak...dudağımda bir çocukluk, bir çocukluk ki, yakıp geçen bütün dizeleri...Koptu yüreğimde sözcüklerin hengamesi. Belki de yetmezdi size nefesim, Ahmet Hamdi yetişmeseydi... ’Ne içindeyim zamanın Ne de büsbütün dışında; Yekpare geniş bir anın Parçalanmış akışında.’ Rıhtım sessizlikleri kadar kimsesiz üşümelerim...Sahipsiz ve yetim! oysa henüz yazılmamış şiirlerim vardı benim. Bahşedildiğinde yüzünde gülücükler açacak..! Hayatın bir köşesine ’maşşallah’larla tutturulmuş kalmalarım olacaktı belki, bu ayrılıklar olmasaydı hani... Boğazına dayandığım şehirlerden geçiyorum gözlerim kapalı. Kapanırken en güzel düşlerimin son sayfası, en dayanılmaz ayrılıklar dilimde. Islığında notası esrik bir şarkı; ’bana bir şiir anlat baba..! içinde bütün sevdiklerim, içinde İstanbul olsun...’ Hatice Menteş Bu konu yada mesaj "www.beyforum.net" sitesine aittir.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç