Bekliyorum seni sensiz geçen günlerimizn sonsuzluğunda

[BeyForuM]

Tanyeri ağarırken çiğ taneleri üzerinden şavkını paylaştırdığı

zamanlardan sesleniyorum sana. Güneşin, karanlıkla aydınlığın üzerine

tüllendiğinde "imkansız sevdamı" yolluyorum sana. Durgun suyun

dibinden görünen beyaz çakıl taşların üzerine adını yazıp sana geliyorum

ve bu sevda mektubunu kelebeğin kanadında sana yolluyorum.



Dolunayda çığlık atan bir gecede sevdim seni. Göremesem de

gülüşlerini, seher yelinde yapraklarını güneşe açan ciceklerin yüreğinde

bildim gözlerini. Sırtımı sıvası dökülmüş duvarlara yaslayıp seni anlatırım

karanlıkla inatlaşan yıldızlara. Her sabah papatyanın ayak uçlarında

uykuya dalmış ceylanları kaldırıp onlarla nice selamlar yollarım sana…



Sakın kederlenme sen. Kozasından hayata gülümseyen kelebeğin

kirpiklerinde öğüttüm arsız acılarını. Çünkü sen, doğan güne umutla

uyanmalısın. Ne olur düşünme içinde kanattığın sancılara. Yüreğin irin

toplasa da ne olur ağlama. Ben sen uyanmadan gül kokulu yağmurlarla

yıkarım kanayan dudaklarını. Cünkü sen, her soluğunda “ baharları “

solumasın.



Duası ıslak, yarınları aydınlık cocukların düşlerinde büyüttüm seni.

Karakışlara sürgüledim dudaklarına acıyı süren ayazları. Kaç kez

dualarıma kattım o narin yüreğini. Kaç kez iç geçirdim alnımdan
Kaynak: BeyForuM http://www.beyforum.net/forum/ask-siirleri/5114-bekliyorum-seni-sensiz-gecen-gunlerimizn-sonsuzlugunda.html#post5710

dudaklarıma yuvarlanan damlaların gözyaşı değil, senin gül kokulu

terin olmasını bilemiyorum…Sen uyanmadan rüzgarı giyinip üzerime,

nice uçurumları aştım saçlarına iğde kokuları bırakmak için.Gelincik

tarlalarının üzerinde gezinen çardak kuşlarının kirpikleriyle sildim

alnının terleyen çizgilerini.



Beli kırık virgüllerle uzattım senli cümleleri. Susamış karanfillerin

dudaklarına sundum ıslak kirpiklerini. Ve birazdan tüm şehir uyanacak.

Kaldır üzerindeki hüznün ağır yorganını. Pencerelerini aç ve hayatı solu

bir an. Ilık nefesinden bir yudumunu uzat şehrin titrek tenine. Yüreğinin

sıcaklığını avuçlarından akıtıp yetim güvercinleri emzir terinle..



Perdelerini güneşe aralayıp aynalara gülümse. Karanlıklarda ezilmiş bu

topal şehir senin varlığında ayağa kalksın. Ve güneş ısıtmadan karlı

tepeleri, memleketimin mahzun yüklü çocuklarına sevdanın umutlarını

uzat. Uzat ki ; yetim uçurtmalar karanlık göğü aşıp vuslat yağmurlarını

getirsin kurak bozkırlara..



“ Sana baharları getirirken

Terlemiş yüreğimi

Ilık nefesinle kurula.

Sevdanın kundağına sarıp

Düşlerinde uyut beni.

Üşüyen tenimi

Nefesinin sıcaklığıyla sar.

Avuç içlerinde uyurken

Gülüşlerimden öperek uyandır beni."