DAHA GİTMEDEN ÖZLENİR Mİ BİR ŞEHiR

BeyForuM · 10-04-2010, 03:49

Nereye be kara çocuk

Daha kim bilir ne sevdalar yaşayacaktın

Daha nice hayal kırıklıkları görecektin belki de

Özleyeceksin ayrılırken bu şehri

Sokaklarını, insanları, zalimliklerini özleyeceksin

Birden bire yağan sağanağa inat yürümeyi özleyeceksin

Hani gözyaşlarını kapatırdı ya o yağmur

Bu sıcaklığı özleyeceksin belki de

Evet gideceğin yerde de var o yağmurdan

Ama kendini göstere göstere geliyorum

Diyen yağmuru ne eyleyesin ki sen?

Boğazı göremeyeceksin mesela

En büyük kozunu kaybettin sen be kara çocuk

Artık bakıp gülemeyeceksin engin mavi derinliklere

Onun göremediği güzelliği sende göremeyeceksin artık

Daha ayrılmadan özlenir mi bir şehir

Gün sayıyorum artık

Hiç aklıma gelmezdi senden ayrılacağıma üzüleceğim

Parmak uçlarımdaydın sen benim be İstanbul

Gözyaşlarımda, avuçlarımın içinde,

Söylediklerimde, anlattıklarımdaydın sen…

Ciğerimin üzerine bir şeyler çöktü sanki

Sanki yeniden aşık olmuş da yine reddedilmiş gibi

Aşık mı oldum sana ne

Ret mi ediyorsun, kovuyor musun beni yanından

Alıştım sanmıştım be İstanbul

Koymaz sanıyordum artık kovulmak, reddedilmek

4 senelik aşkım, defol mu diyorsun şimdi bana?

Olsun be İstanbul’um kim bilir daha seni kaç kara çocuk sevecek

Kim bilir daha kaç kişi kovacaksın yanından

Gideriz be İstanbul

Belki içerimde bir yerlerde ukden kalır ama

Bunu da unuturuz tıpkı diğerleri gibi

Arayı çok açmayalım ama olur mu İstanbul

Ara sıra bize gelirsin

Sana söyle güzel bir ekmek arası yaparım

Yanında çay da cabası

Kopmak zor be İstanbul

İnan çok zor

İlk kez senin havanda düşündüm intiharı ben

İlk kez seninle tanıştım psikologla

İlk kez senle bu kadar büyüdüm ben

Ve ilk aşkımı yaşadım tekrar seninle

Arayı çok açma İstanbul

Yolun düşünce mutlaka gel tamam mı?

10-04-2010, 03:49	#1 (permalink)
BeyForuM Owner Üye Numarası: 1 Üyelik tarihi: Jun 2009 Mesaj Sayısı: 6,031	DAHA GİTMEDEN ÖZLENİR Mİ BİR ŞEHiR Nereye be kara çocuk Daha kim bilir ne sevdalar yaşayacaktın Daha nice hayal kırıklıkları görecektin belki de Özleyeceksin ayrılırken bu şehri Sokaklarını, insanları, zalimliklerini özleyeceksin Birden bire yağan sağanağa inat yürümeyi özleyeceksin Hani gözyaşlarını kapatırdı ya o yağmur Bu sıcaklığı özleyeceksin belki de Evet gideceğin yerde de var o yağmurdan Ama kendini göstere göstere geliyorum Diyen yağmuru ne eyleyesin ki sen? Boğazı göremeyeceksin mesela En büyük kozunu kaybettin sen be kara çocuk Artık bakıp gülemeyeceksin engin mavi derinliklere Onun göremediği güzelliği sende göremeyeceksin artık Daha ayrılmadan özlenir mi bir şehir Gün sayıyorum artık Hiç aklıma gelmezdi senden ayrılacağıma üzüleceğim Parmak uçlarımdaydın sen benim be İstanbul Gözyaşlarımda, avuçlarımın içinde, Söylediklerimde, anlattıklarımdaydın sen… Ciğerimin üzerine bir şeyler çöktü sanki Sanki yeniden aşık olmuş da yine reddedilmiş gibi Aşık mı oldum sana ne Ret mi ediyorsun, kovuyor musun beni yanından Alıştım sanmıştım be İstanbul Koymaz sanıyordum artık kovulmak, reddedilmek 4 senelik aşkım, defol mu diyorsun şimdi bana? Olsun be İstanbul’um kim bilir daha seni kaç kara çocuk sevecek Kim bilir daha kaç kişi kovacaksın yanından Gideriz be İstanbul Belki içerimde bir yerlerde ukden kalır ama Bunu da unuturuz tıpkı diğerleri gibi Arayı çok açmayalım ama olur mu İstanbul Ara sıra bize gelirsin Sana söyle güzel bir ekmek arası yaparım Yanında çay da cabası Kopmak zor be İstanbul İnan çok zor İlk kez senin havanda düşündüm intiharı ben İlk kez seninle tanıştım psikologla İlk kez senle bu kadar büyüdüm ben Ve ilk aşkımı yaşadım tekrar seninle Arayı çok açma İstanbul Yolun düşünce mutlaka gel tamam mı? Bu konu yada mesaj "www.beyforum.net" sitesine aittir.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç