|
|
#1 (permalink) |
|
Üye Numarası: 1
Üyelik tarihi: Jun 2009
Mesaj Sayısı: 6,031
|
Tanrinin biraktigi yerden biz baslayalim
Bu konu yada mesaj "www.beyforum.net" sitesine aittir.
Üç milyar insanin yarisini sen öldür yarisini ben Üç kisi kalsak yetisir yeryüzünde Yaklas bana Seninle kardes degiliz Hüzünle karisik sevinçlerinden kurtul artik Arzularin o belli belirsiz sicakligini sev Biliyorsun Önce Tanri insani yaratti Sonra insan sevgiyi Ne yapsak bos Ne... kadar çabalasak faydasiz Geriye dönemeyiz Olanlar oldun is isten geçti Çamurumuza sevgi karismis bi kere Kim bu sarkilari söyleyen Karcigar faslindan düm tek üzere Aklim bir yere eristi durdu Susun Simdi üçgenlerle oynuyorum Kaldirin bu daireleri Bir model kiz geldi soyundu karsimda Saçlarindan üç firça yaptim Üç tüp boyam vardi Veronez yesili zümrüt yesili krom yesili Hepsini kattim birbirine Senin yesilini buldum Senin yesilinde orkestralar Debussy'den çaliyordu Senin yesilinde unuttum siyahligimi Bu deli eden ugultu nerden geliyor Kim kirdi bu aynalari Toplayin yüzümüzü görelim Çirkin degiliz artik Bir kapi açildi önümüzde ölümsüzlüge Güzeliz Sabahlar bizimle dolu Isik diyordun al iste Kör kuyular kadar isidi yeryüzü Renk diyordun al iste bak Çarsilar dolusu kirmizi Süt beyazindan geceler Sari günesler ortasinda turuncu bir gün Yitirilmis saadetlerin bahçesinde mor çiçekler Kardes degiliz diyorum inanmiyorsun Yalan bunca faziletler yalan Bizi bu cigeri bes para etmez insanlar mahvediyor Aldirma diyorum sana Dünya ikimiz için yaratildi Üç milyar insan is olsun diye geldi yeryüzüne Verdigin her kederin yüregimde yeri var Hangi kitabi açtiysam seni okudum yillardir Hangi aynaya baktiysam seni gördüm Gel desen gelemem Git desen gidemem Öl desen kanim akmaz Anladim artik seni sevmek yüce bir sey Anladim seni sevmek Tanri'ya yaklasmak gibi Insanlar içinde bir sana inandim Bir seni sevdim kendimden baska Uykularimin bölündügü saatlerde Sendin düsündügüm soluk soluk Sivri biçaklar gibiydin karanligimda Gözümü yumsam seni görüyordum Oynak türkülere benziyen yürüyüsünle Sen çikiyordun karsima Karanligimda Iki yildizdi ellerin görülmedik Karanligimda Bir orman yanginiydi dudaklarin Istesen hayat verirdim bu karanliklara Istesen gökyüzünü bir mendil gibi yirtardim Denizlerden göllerden nehirlerden Sana görmedigin renkler yaratirdim Zamanin ötesinde Yeni bir dünya kurardim sana Insansiz Tanrisiz kedersiz Severdin Dag rüzgarlarinin serinligince Yasardin Bu sefil dünyamizdan uzak Bir yanip bir sönen isiklar gibiyim Yumruk kadar yüregimde sen varsin Kutsal kederler içinde seninleyim artik Sari badanali evlerde basbasayiz Bütün duvarlara gölgen vurmus Kokun sinmis bütün perdelere Kapilarda parmaklarin beyaz beyaz Sokaklarda ayaklarinin izi Ben bu sokaklarda ölsem Kaldirimlar çekmez agirligimi Söylesem askimi asirlar boyunca Bu iki yüzlü insanlar anlamaz beni Desem ki yeryüzüne bes peygamber geldi Besincisi sensin Desem ki iki kisi kaldik dünyada Ikincisi sensin Desem ki birisi var yeri gögü var eden O da sen olurdun Sana tapmak için Kilden bir heykel yapardim güzelligince Bilsem ki sen Tanri'dan iyisin Bilsem ki Tanri senden güzel degil Senin o kocaman kocaman gözlerin yok mu Nasil duruyor boslugunda arzularin anlamiyorum Nasil nasil bakiyor bana Böyle merhametten uzak Git diyorsun Nereye gideyim Ümitlerim ne olacak Bunca siirleri kim söyleyecek sana Kim anlatacak dünyaya sigmayan güzelligini Gitmek mümkün olsa da gitsem uzaklara Sevmesem seni bir daha Paramparça etsem yüregimi cam gibi Sonra yaksam Savursam küllerini karli daglardan açik denizlerden Yine seni severdim toz toz Yine sana tapardim küllerin agirliginca Bu oksijen gazi olmasa da olurdu Ama Beesoven gelmeseydi dünyaya Seni bu kadar sevemezdim Ikimizin ortasinda o duruyor Sagimizda birinci keman Solumuzda ikinci keman Karsimizda üçüncü keman Sonra orglar flütler kontrbaslar Sustur su orkestrayi Beesoven Simdi dokuzuncu senfoninin sirasi mi Bunca yalnizliklar bunca yoksulluklar benim isim degil Bu çirkinligi ben yaratmadim Ne de bu kahpe güzellikleri Bende sevmedigin ne varsa senden türedi Su karanlik bakislar Su ellerin pisligi Su dudaklarimdan çikan igrenç sözler Besbelli senin eserin Ne buldumsa sende buldum kötülükten yana Ne ögrendimse senden ögrendim Seni sevdikten sonra basladim yasamaga Seni Tanri yarattiysa beni kim yaratti Bu azabi kim verdi bana Çingirakli yilanlarin zehrini içtim Balinalarin kusmuklarini Kükürt kokulu imkansizliklar içindeyim Oysa güzeldim tarihin ilk çaglarinda Görsen sasardin Öyle aydinliktim Öyle iyiydim Kobalt mavileriylr doluydu yüregim Kursun beyazlariyla Severdin beni Midye kabuklarinin yesilligince Sonunda dedigim çikti iste Samanyolundan bir yildiz düstü dünyaya Sinekler gibi eziliverdi insanlar Her sey bir anda olup bitti Yapayalniz kaldik Ne radyo-aktivite ne mantar seklinde bulutlar Ne yasamak sevinci ne ölüm korkusu Sonunda üç kisi kaldik dünyada Sen Ben Bir de Jiro'nun Lesko'su Yine bana bakarken yüzün kizariyor Toplum kurallarindan kurtulamadin daha Bütün çayirlar bombos Görmüyor musun Al basini daglara çik Avaz avaz sarki söyle sokaklarda Bir kibrit çak Bütün evler yansin Yüzbin yilin öcünü al bu serefsiz dünyadan Sonra kaldir kendini denize at Biraz serinle Sevebildigim kadar insanim ben On gram arsenik yeter canima Beni düsünme Uzan Mistral rüzgarlarinin üzerine Nünbüs bulutlar geliyor kaç Uykumuz bölündü çirilçiplagiz Kum firtinalari basladi Çin seddinin ötesinde Gölgemizi bir Asya sehrinde unuttuk Taklamakan çöllerinde kaldi rüyalarimiz Haydi git Yok olduk iki oldugumuz yerde Haydi git Bir kalirsak yine var olacagiz Ümit Yaşar Oğuzcan |
|
|
|
![]() |
| Tags |
| biz, degiliz, kardes |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlı. Şuanki Zaman: 03:57.






Normal
