Öperken koklamayı "senden" öğrendim!..

[BeyForuM]

Öperken koklamayı "senden" öğrendim!..



Ben, "koklanmayı" senden öğrendim;

Ve de koklamayı!..

.....

Ben, koklamayı; senin koklamalarından öğrendim...



Ben, seni duymayı; beni dinleyişinden öğrendim...

Ben, seni görmeyi; bana bakışından öğrendim...

Ben, sana dokunmayı; bana dokunuşundan öğrendim...

Ve ben...

Ben, öperken koklamayı;

Öperken beni koklayışından öğrendim...

.....

Ben, öperken koklamayı,

Senden öğrendim!..



Sen, yüreği kıpır kıpır denizlere kokuyordun...

Sen, yeşil yansımış bahar göklerine kokuyordun...

Ve sen;

Yıkanmak üzere olan toprağa kokuyordun aslında.

Sen, "sana" kokuyordun; bana bulanmış...

Sen, sana kokuyordun, "bana" karışık!..

Güzelliğini hiç bilmez olur muyum;

Toz olup ufalanışını, kuruyan terinden arta kalan tuzun!..

Saçının dibinde yaşayan son damlanın, bulaşıp dudağıma;

Parlamasını yâren bir yıldız gibi...

Bilmez olur muyum tuzunun güzelliğini?..



Kaynak: BeyForuM http://www.beyforum.net/forum/ask-siirleri/6006-operken-koklamayi-quotsendenquot-ogrendim.html#post6602
Ben, yaprak yaprak açılmayı ve yaprak yaprak okşanmayı senden öğrendim...

Ben, koklanmayı...

Ve öperken koklamayı senden öğrendim!



Ben, seni duymayı; beni dinleyişinden öğrendim...

Ben, seni görmeyi; bana bakışından öğrendim...

Ben, sana dokunmayı; bana dokunuşundan öğrendim...

Ve ben...

Ben, öperken koklamayı;

Öperken beni koklayışından öğrendim.

.....

Ben, öperken koklamayı,

Senden öğrendim!..