Yusuf Yüzlü Aşk

[BeyForuM]

Aşk, perde arkasında hayat kaynağı.

Gecenin siyah yüzünü aydınlatan bir ay .

Yeryüzüne, gökyüzüne hülasa bütün kainata ışık veren güneş.

Hüzün.. bahçesinin Hızır’ı.



Dünya denen zindanda hayat denen zehri içiyor.



Yan bakışları cana bela. O bakışlar ki fitne ona kurban.

Yanağındaki tüyler Nemrut ateşinin dumanı gibi siyah.

Dudağı kırmızılığını kevserden almış

Yüzünün tüyleri, saçının yılanına pan zehir olmasaydı, bütün kainat mahvolurdu. Gözünde isa'nın gözleri gizli. Bakışlarında İsa’nın bakışları ...Bakışları keskin bir kılıç gibi. İçeceği, hurilerin gözyaşı.

Külahının altındaki perçemi, ay içinde yazılı Allah lafzı gibi .

Elindeki kılıç kan saçan güneş. Şahitlerini sanki nura boğuyor. Zülüfleri büyünün ne olduğunu anlatıyor. Gamzesi “Allah Allah” diye zikrediyor. Bakışları İsa'nın bakışları gibi diriyi öldürür, ölüyü diriltir. Yüzündeki tüyler Nur suresinin ayetleri gibi.



Bakışları ki cellada benziyor.

Bakışları ki Azrail gibi hayat (!) veriyor .

Bu öyle bir hasta ki, onun önünde Azrail çaresiz kalır. Dudakları sevgi kelimesini söylerken, sanki şafak kızıllığının rengi gibi kan içiyor. Kirpikleri hareket edince belalar getiren bir gösteri başlar. Cana can katan sözü benzersiz bir beladır.



Güzelliğinin nurlarını anlamak mümkün değil. Onun güzelliğinin yanında güneş, bir avuç toprak gibi kalır. Ağzında Allah’tan gelen bir sır saklı . Her sözü dünyaya bir hayal. Kirpikleri güneşin şuaları gibidir. Yakub’un gözünün kanı, onun için taze gelinin allığıdır. Ona heves edenler ney gibi inlerler. Onun meclisinde “Beni hiç göremezsin!” ayeti okunur. İman kuşu onun atının terkisinde, can ipliği kopmuş bir zünnar . Ağzını kenarındaki tüyler aklı katletmiş . Allah korkusu onun bir bakışına kurban .

Naz ülkesinin üstadı odur.



Onun sevgisi feleğin atına Hüsrev olmuş, atının eğeri ise yeni ay .

Verdiği sözler gelip geçici su kabarcıkları gibi. Aşkları da böyle; havada yok olup gidiyor . Söz ustası şevket, Aşk’ın güzelliğini ne güzel ifade etmiş:

“Onun yüzü bir mumdur. Gök ise ona koruyucu fanus olmuştur. Melekler etrafında döner dururlar.” Kainat baştan başa güneş olsaydı yeni ay ancak onun yüzündeki tüylerin güzelliğine benzerdi. Şayet güneş karanlıkta doğsaydı onun yüzündeki tüylere benzerdi. Nur siyah olup parça parça dökülseydi, yine de onun siyah saçlarına benzeyemezdi.

Hızır’ın suyundan içen İsa da olsa, Aşk’ın ağzının etrafındaki tüylerin manası çok daha başkadır. Eğer Meryem Yusuf’a hamile olsaydı, o çocuk ancak Aşk kadar güzel olurdu.



Nur yumağı canlı olsaydı, onun dudağını emen bir arı olurdu. İmanla küfür bir şekle girseydi onun tüylerini delil gösterirlerdi. Hülagu İsa’dan feyz alsaydı, o bakışlara duacı olurdu.

Yüzündeki o tüyler amber kokusu dağıtıyor.

Aşk’ın yüzü cennet ... Tüyleri kafir ...

Aşk cennet.

Bakışları cehennem.

O, yanakta kakül.

O ateş harmanında sümbül.



Baktığını büyüleyen bakışları “Cebrail kim, İsa nerede?”diyor.

Neyse ki gam acı çektirmek istemiyor. Yoksa yedi temelli bu dünyanın hali ne olurdu.



Bakışlarına yağma etme iznini verseydi, din de dünya da çoktan yıkılırdı.

Acıyı bir tufan gibi dünyaya göndermeye niyet ettiği zaman gözyaşı çocuklarına acıyıp bundan vaz geçerdi.



“Nuh’un kederi “bırakma!”ayetini okusaydı, firavun’u imana boğardı. Harut gibi büyüleyici bakışları bir imada bulunsaydı, Züleyha kuyuya düşerdi. Küfrün, dini yıkma görevini üstlenmesi için onun siyah gözlerinden izin alması gerekirdi. Bir gönülde istek mumunu yakarsa Eyyüp peygamberin vücudundaki kurtlar ona pervane olurlardı.
Kaynak: BeyForuM http://www.beyforum.net/forum/dini-bilgiler/2330-yusuf-yuzlu-ask.html#post2926





Onun sevgi pazarında Yusuf, kanlı gömleğe bürünürdü.

Elleri temiz. Elleri beyaz. Cem ona dilenci bile olamazdı.



Onun sevgi pazarında Yusuf, esefler ederek kanlara bulanırdı. Beyaz elinin süsü, Cem’in mührünü dilencilik yapmaktan utanırdı.



Bütün dünyayı aydınlatan yanağı, ateşler içinde parlayarak dolaşan güneşten daha parlaktı.



Yanakları güneşten daha parlak.