Selâmlaşma Âdâbı

[BeyForuM]

Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz buyuruyorlar ki:

'Binekli olan, yaya yürüyene selâm verir. Bir topluluktan birisi selâm verince, diğerlerine de kâfi gelir.'

Selâm vermek sünnet, almak ise farzdır. Selâm vermenin sünnet oluşu, muhtelif hadîs-i şeriflerle sâbittir. Almanın farz oluşu ise, 'Size bir selâm verildiğinde, siz ondan daha güzeli ile (alın) selâmlayın. Yahut onu, aynen o selâmla karşılayın' (S. Nisâ, 86) meâlindeki âyet-i kerime ile sâbittir.

Ebû Hüreyre (r.a.)'den rivâyet olunan bir hadîs-i şerifte Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.) Efendimiz şöyle buyurmuşlardır: 'Selâmı küçük büyüğe, binekli olan yürüyene, yürüyen oturana ve az olan kalabalık olana verir.'
Kaynak: BeyForuM http://www.beyforum.net/forum/dini-bilgiler/2683-selamlasma-adabi.html#post3279

Amru'bnü Atâ (r.a.)'nın oğlu Muhammed (rh.) anlatıyor:

'Abdullah ibnü Abbas (r.anhümâ)'ın yanında oturuyordum. Onun huzuruna Yemen halkından bir adam girdi ve 'es-Selâmü aleyküm ve rahmetullâhi ve berakâtüh' diyerek selâm verdi. Sonra bir şeyler daha ilâve etti. O zamanlar gözleri a'mâ olan İbnü Abbas (r.a.):

' Bu kim? diye sordu. Oradakiler:

' Bu sana gelen bir Yemenli'dir, diye onu kendisine tanıttılar. Bunun üzerine İbnü Abbas (r.a.):

' Selâm, bereketle tamamlanır, buyurdu.

Yani selâm, 'Ve berakâtüh' sözü ile tamamlanmış olur. Bundan başka bir şey ilâve edilmez.

Enes ibnü Mâlik (r.a.) anlatıyor:

'Ömer ibnü Hattâb (r.a.)'ı dinledim. Bir adam ona selâm verdi. O da selâmını aldı. Sonra adama:

' Nasılsın? diyerek hâlini-hatırını sordu. O da:

' Allâh'a hamdolsun, diye karşılık verdi.

Bunun üzerine Hz. Ömer (r.a.):

' İşte, senden istediğim budur, buyurdu.'



Bu sözüyle Hz. Ömer (r.a.); mü'minin başta akıl, sıhhat-âfiyet nimetleri, İslâm nîmeti ve Ümmet-i Muhammed'den olma nimetlerini kendisine meccânen ihsân eden Allah Teâlâ'ya hamdetmesi, ona şükretmesi gerektiğini anlatmak istedi.





Allah (c.c.): Bir selamla selamlandığınız vakit, siz ondan daha güzeli ile selamı alın, yahut aynıyla karşılayın. Şüphesiz ki Allah. her şeyin hakkını gerektiği gibi arayandır, buyurur. (Nisa, 86)

Selam: Ayıp ve fenalıklardan uzak ve hayatın uzun olması anlamında duadır.

En güzel selamlaşmak: Esselamü aleyküm denilince, ve aleykümüs selamü verahmetüllah şeklinde, veya:

- Esselamü aleyküm verahmetüllah denilince

- Ve aleykümüsselamü ve rahmetüllahi veberakatüh, şeklinde selama karşılık vermektir;

Selamlaşmada adab:

1- Mü'minlerin bulunduğu yere girildiğinde ve oradan ayrıldığına selam vermek. Peygamberimiz (s.a.v.): "Sizden biriniz meclise geldiği zaman selam verdiği gibi, ayrılırken de selam versin. Çünkü birinci selam sonrakinden daha faziletli değildir." buyurur. (Tirmizi, es-Sünen).

2- Gayri müslümlerle karşılaşıldığında. önce onların selam vermesini bekleyerek, selamlarından sonra "ve aleyke" demek,

3- Müslümanların olduğu bir yerde tanıyıp tanımamaya bakmadan herkese selam vermek,

4- Selamlaşmada: küçük olanın büyüğe, az olan grubun çok olanlara. yürüyenin oturana, binit üzerinde bulunanın yaya olana selam verme adabına riayet etmek,

5- Fesat çıkarmayacaksa, akraba kadınlarla da selamlaşmak.

6- Verilen selama cevap vermek vaciptir. Topluluk içerisinden birinin cevap vermesiyle diğerlerinin üzerinden selam alma farziyyeti sakıt olur;

7- Selama hemen cevap vermek. Mümkün olduğunca cevabımızı verene duyurmak,

8- Selam verirken ve alırken sesimizi çok yükseltmemek ve kısmamak.

9- Selam verirken ve alırken sesimizi hürmet ifade edecek şekilde ayarlamak.

10- Selamı duymazlıktan gelmemek (saygısızlık ifade eder).

SELAMIN VERİLİP ALINMAYACAĞI YERLER:

1- Tuvalette ve hamamda verilip alınmaz,

2- Günaha sebep olan veya günahla meşgul olduğu halde selam verilmez alınmaz.

3- Kur'an okuyana, hadis rivayet edene, vaaz edene, ezan okuyana, kamet getirene ve namaz kılanlara selam verilmez,

4- Fitneye sebep olacağı endişesi ile, genç ve yabancı kadınlara selam verilmez. Onların sel***** sesli cevap verilmez.