Balık, yavrusunu arıyor

[BeyForuM]

Ahmed-i Kuddûsî “rahmetullahi aleyh”, Padişahın davetiyle İstanbula gitti bir gün.

Başka âlimler de vardı mecliste.

Bir ara padişah, avcuna bir şey alıp;

- Şu avcumda ne olduğunu bileniniz var mı? diye sordu.

Âlimlerden her biri bir tahminde bulundu.

- Para var.

- Hayır.

- Şeker var.

- Değil.

Sultan, “Ahmed Kuddûsî” hazretlerine döndü.

- Siz söyleyin hocam.

Buyurdu ki:

- Dünyâyı taradım bu arada. Bir balık, yavrusunu arıyordu deryâda.

Avcunda, bir “Yavru balık” vardı gerçekten.

Padişah, firasetine hayran olup sarayda kalmasını teklif etti.

Ama o nazikçe reddetti.

Ve izin isteyip döndü memleketine.

Sultan, iki memur gönderdi arkasından.

Bilgi almak istiyordu “Maddî sıkıntısı”ndan.

Bir torba “Altın” gönderdi bunun için. Memurlar geldiğinde, O bahçe belliyordu. Maksatlarını da biliyordu.

Nitekim;

- İstanbul’dan benim için geldiniz, buyurdu. Ama bizim sizden yoktur bir isteğimiz.

- Evet efendim, dediler. Sultanın emriyle geldik. Ve size padişahtan biraz altın getirdik.

Onlara;

- Açın eteğinizi, buyurdu.

Sonra küreğini alarak, döktü eteklerine, bir kürek “Toprak”.

Sonra mı?

Topraklar “Altın” oldu.

Memurlar şaşkın şaşkın bakınırken etrafa,

- Onları yere dökün! buyurdu bu defa.

Döktüler. Daha da hayret ettiler.

Zira altınlar, “Yılan, Çıyan” oldu bu sefer.

Buyurdu:

Kaynak: BeyForuM http://www.beyforum.net/forum/dini-bilgiler/2804-balik-yavrusunu-ariyor.html#post3400
- İşte gördünüz ya, böyle görünür bize dünyâ.

Ama yine de;

- Fukarâya dağıtırız, diye aldı altınları onlardan.

Ve işine etti devam.