Hadisden İstifade Ettiklerimiz

[BeyForuM]

Diğer birçok İslami gerçekte olduğu gibi; sapık düşüncelerini Allah’ın sapıklıktan uzak diniyle destekleme gaflet ve cehaletlerini gösterenlerce, bu hadisin bildirdiği bir hüküm istismar edilmiş ve Rasulün getirdiği hakikatlerden çok uzak tevillerle bu hüküm delil gösterilerek, her türlü küfür ve şirklerine rağmen Allah düşmanları —sırf namaz kılıyor görünmelerine karşılık— müslüman olarak addedilmiştir. Rasulullah (s.a.s)’in kendisine hakaret etmesine rağmen —ki bu amel aslında küfür kapsamındadır— hadiste bahsedilen adamı serbest bıraktırması ve buna sebep olarak, o şahsın namaz kılma ihtimalini göstermesi bahsettiğimiz sapıkların istismar edip, delil getirdikleri hükümdür.



Oysa bu tür kimseler, Rasulullah’ın böyle davranmasını ve bu sözleri söylemesini gerektiren şartları göz ardı ettiler ve böylelikle zikrettiğimiz hükmü gelişi-güzel herkes ve her zaman için genelleştirdiler.



Şurası açıktır ki, bu hadiste bahsedilen kişinin Rasulullah’a hakaretten başka, küfür olabilecek hiçbir zahiri ameli yoktu. Bilakis, namaz gibi yapılmayışının gizlenmesi mümkün olmayan, yapıldığında herkes tarafından görülebilen bir ameli zahirinde gösteriyordu. Ve namaz, onun zahirinde Allah’a teslimiyetin bir delili idi. İşte bu nedenle Rasulullah (s.a.s) diğer ibadetleri değil de namazı zikretmişti.Böyle bir durum karşısında Rasulullah için iki seçenek vardı. Birincisi, kendisine karşı yaptığı hakaretten dolayı Onu öldürtmek ve zahiren teslimiyet ifade eden namaz kılışını göz ardı etmek. Bunun soncunda zahiren İslam alametleri taşıyan bir kişinin öldürülmesi, kafirler için İslam aleyhinde propoganda aracı olabilecek böylelikle «müslümanlar birbirlerini öldürüyorlar» söylentisi birçok kişiyi İslam’dan uzaklaştırabilecekti.



İkinci seçenek, Rasulullah’ın şahsına yapılan hakareti affedip zahiri teslimiyetine binaen o kişiyi serbest bırakmak, böylelikle İslam’ın aleyhinde olabilecek propogandaları önlemek hatta olayı İslam’ın lehine dönüştürmekti. Şahsı ile ilgili hususlarda in sanlara karşı daima yumuşaklık ve affetme yolunu tutan Rasulullah (s.a.s), ikinci seçeneği tercih etmiş ve o kişiyi serbest bırakmıştır. Rasulullah (s.a.s) şahsına karşı işlenen suçu affederek bu kişinin zahirinde küfrü dolayısıyla öldürülmeyi gerektirecek herşeyi ortadan kaldırmıştır. Şunu ısrarla belirtelim ki, Rasulullah’ın bu adamı namaz kıldığını sebep göstererek affetmesi onun zahirinde (Rasulullah’ın iftirayı affetmesinden sonra) küfrü gerektirecek birşey olmadığındandır.



Namaz kılışının zikredilmeside zahiren küfrü olmayan bu kişi için namazın Allah’a teslimiyet gösterdiğinin herkes tarafından görülebilen bir delili olmasındandır. Şayet o şahsın zahirinde küfri bir amel bulunsaydı, ister namaz kılsın, ister zekat versin, isterse cihad etsin Rasulullah (s.a.s) onu mutlaka kafir olarak isimlendirir ve tevbe etmediği takdirde öldürtürdü. Nitekim hadisin sonunda ileride çıkacak bir takım insanları, Kur’an okumalarına, müslüman olduklarını iddia etmelerine rağmen Rasulullah’ın kafirler olarak isimlendirmesi ve onların öldürülmelerini emretmesi de bunu teyid etmektedir.
Kaynak: BeyForuM http://www.beyforum.net/forum/dini-bilgiler/3165-hadisden-istifade-ettiklerimiz.html#post3761



Rasulullah’ın vefatından sonra, ona karşı yapılan bir hakareti affetme yetkisine kimsenin sahip olmaması ve hadiste zikredilen şahsın durumunun günümüzde, zahiren küfrü ve şirki gerektiren amelleri işleyen, bunun yanında namaz kılan kimselerden çok farklı oluşu, Rasulullah’ın o kişiye karşı takındığı tavrın günümüzde uygulanmasını engellemiştir.



Günümüzde müslümanın böyle bir durum karşısında yapacağı şey, zahirinde küfür veya şirki gösteren kimsenin küfrüne hükmetmekten başka bir şey değildir. Bu kimse ister namaz kılsın, ister oruç tutsun, isterse Kelime-i Tevhidi binlerce defa tekrarlasın, İslam milletinden çıkaran bir söz, bir amel veya bir itikadı taşıdığı müddetçe hüküm aynıdır.





KAYNAK:

BUHARİ VE MÜSLİM'DEN İSLAM DAVETÇİLERİNE ÖĞÜTLER